KARAKTER

KARAKTER

Karaktersizlik hiç gürültü yapmaz, bağırmaz, çağırmaz kendini kolay kolay ele vermez sinsi bir şekilde bekler. Her zaman düzgün cümlelerin, gülen yüzlerinin ve doğruymuş gibi duran tavırlarının arkasına saklanırlar. İnsanoğlunun ilk bakışta karaktersiz olduğunu anlayamazsınız. Karaktersizler, en çok zor zamanda çıkarlar çatıştığında ve yalnız kaldığında karaktersizliklerini belli ederler.

“Karakteri menfaatlerine göre şekillenen zavallı insanlar var.” Karaktersizler için verdikleri söz ağızlarından çıkanların hiç bir önemi yoktur, tek hedefleri vardır karaktersizlik diye tabir edilen hayatın doğal akışına aykırı şeyler yapmaktır. Karaktersizler için kaç yıllık arkadaş olduğunuz hiç önemli değildir. Onlar için önemli olan tek şey onları değerli hissettirebilecek toplum arasında saygı görmelerini sağlayacak yolda ilerlemeleridir.

Karaktersiz kişiler rüzgarın yönüne göre şekil değiştirirler. Sürekli güçleden yana olurlar, zayıfların karşısında aksi ve sertleşirler. Dün savunduklarını bugün inkar ederler, yüzüne baktığı, konuştuğu insanın arkasından başka hikayeler anlatırlar. Bu karaktersizler kendi sözlerinin ağırlığını taşıyamaz ama başkalarının omuzuna yük bindirmekte ustadırlar.

Karaktersiz birisiyle asla tartışamazsın, çünkü onun bir çizgisi ve ölçüsü yoktur. Onu asla utandıramazsınız çünkü utanma duygusunu kentin çöplüğüne atmıştır. Bunlarla asla yol yürünmez. En iğrenç tarafları ise, kendilerini hep haklı sanırlar. Yaptıkları ihaneti strateji, söyledikleri yalanları zeka olarak görmektedirler. Kısacası karaktersizliğin omurgası yoktur.

Karaktersizliğin ilkesi yoktur, sadece çıkarları vardır. Dün ak dediğine bugün kara diyendir. Sözleri ucuzdur, duruşu daha ucuzdur. Karaktersizler aynaya bakmaktan korkmazlar çünkü kendilerini kandırmayı öğrenmiştir. Her hatasını şartlara, her şeye bağlar ama asla kendine bağlamaz. Vicdanları menfaatlerinin bittiği yerde susar. Kendilerini akıllı sanırlar, fakat ardında bıraktıkları güvensizlik ve kirli izleridir.

Günümüzde ki tehlike ise karaktersizliğin normalleşmesidir. Oysa insan karakteri ile anlam kazanır. İnsan karakteriyle büyürken yapmış olduğu karaktersizliklerlede küçülür. Karaktersiz kişilerin fikri olmaz ama her fikre sahipmiş gibi konuşurlar. Toplum geneline bakıldığında eksikliğin bilgi olmadığını karakter bozukluğu olduğunu görebilirsiniz. “Hiç bir tedaviye cevap vermeyen hastalıklardan biri de karaktersizliktir.”